Shloka 22
अध्याय १२२ — कृष्णस्य दुर्योधनं प्रति नीत्युपदेशः
Kṛṣṇa’s Ethical Counsel to Duryodhana
अतः गान्धारीनन्दन! तुम भी अभिमान और क्रोधको त्याग दो। वीर नरेश! तुम पाण्डवोंसे संधि कर लो और क्रोधके आवेशको सदाके लिये छोड़ दो ।। (स भवान् सुहदां पथ्यं वचो गृह्नातु मानृतम् । समर्थर्विग्रहं कृत्वा विषमस्थो भविष्यसि ।। ) तुम अपने सुहृदोंके हितकर वचन मान लो। असत्य आचरणको न अपनाओ, अन्यथा शक्तिशाली पाण्डवोंके साथ युद्ध ठानकर तुम बड़े भारी संकटमें पड़ जाओगे। ददाति यत् पार्थिव यत् करोति यद् वा तपस्तप्यति यज्जुहोति । न तस्य नाशो<स्ति न चापकर्षो नान्यस्तदश्ाति स एव कर्ता,भूपाल! मनुष्य जो दान देता है, जो कर्म करता है, जो तपस्यामें प्रवृत्त होता है और जो होम-यज्ञ आदिका अनुष्ठान करता है, उसके इस कर्मका न तो नाश होता है और न उसमें कोई कमी ही होती है। उसके कर्मको दूसरा कोई नहीं भोगता। कर्ता स्वयं ही अपने शुभाशुभ कर्मोंका फल भोगता है
ataḥ gāndhārīnandana! tvam api abhimānaṁ ca krodhaṁ ca tyaja. vīra nareśa! tvaṁ pāṇḍavaiḥ saha sandhiṁ kuru, krodhāveśaṁ ca sadā-kṛte parityaja. sa bhavān suhṛdāṁ pathyaṁ vaco gṛhṇātu, mā anṛtam. samarthair vigrahaṁ kṛtvā viṣamastho bhaviṣyasi. dadāti yat pārthiva yat karoti yad vā tapas tapyati yaj juhoti, na tasya nāśo ’sti na cāpakarṣo, nānyas tad aśnāti sa eva kartā, bhūpāla!
ನಾರದನು ಹೇಳಿದರು—ಆದ್ದರಿಂದ, ಹೇ ಗಾಂಧಾರೀನಂದನ, ನೀನೂ ಮಾನ ಮತ್ತು ಕ್ರೋಧವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸು. ಹೇ ವೀರ ರಾಜನೇ, ಪಾಂಡವರೊಂದಿಗೆ ಸಂಧಿ ಮಾಡು; ಕ್ರೋಧದ ಆವೇಶವನ್ನು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡು. ಸುವೃದ್ದರ ಪಥ್ಯವಾದ, ಹಿತಕರವಾದ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು; ಅಸತ್ಯಾಚರಣೆಯನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಡ. ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಪಾಂಡವರೊಂದಿಗೆ ವೈರಾಗ್ಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ನಿಂತರೆ ನೀನು ಭಾರೀ ಸಂಕಟದಲ್ಲಿ ಬೀಳುವೆ. ಹೇ ಭೂಪಾಲ, ಮನುಷ್ಯನು ನೀಡುವ ದಾನ, ಮಾಡುವ ಕರ್ಮ, ಆಚರಿಸುವ ತಪಸ್ಸು, ಯಜ್ಞ-ಹೋಮಗಳಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸುವ ಆಹುತಿ—ಇವು ಯಾವುದೂ ನಾಶವಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಕಡಿಮೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆ ಕರ್ಮಫಲವನ್ನು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಅನುಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಕರ್ತನೇ ತನ್ನ ಶುಭಾಶುಭ ಕರ್ಮಗಳ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ।
नारद उवाच