Shloka 3
ययातिपतनम् — Yayāti’s Fall and the Offer of Dharma
Nārada’s Account
फिर हाथमें हार लिये बहिन माधवीको रथपर बिठाकर पूरु और यदु--ये दोनों भाई आश्रमपर गये ।। नागयक्षमनुष्याणां गन्धर्वमृगपक्षिणाम् | शैलद्रुमवनौकानामासीत् तत्र समागम:,उस स्वयंवरमें नाग, यक्ष, मनुष्य, गन्धर्व, पशु, पक्षी तथा पर्वत, वृक्ष और वनोंमें निवास करनेवाले प्राणियोंका शुभागमन हुआ
nāgayakṣamanuṣyāṇāṃ gandharvamṛgapakṣiṇām | śailadrumavanaukānām āsīt tatra samāgamaḥ ||
ಅಲ್ಲಿ ಆ ಸ್ವಯಂವರದಲ್ಲಿ ನಾಗರು, ಯಕ್ಷರು, ಮಾನವರು, ಗಂಧರ್ವರು, ಮೃಗಗಳು, ಪಕ್ಷಿಗಳು; ಹಾಗೆಯೇ ಪರ್ವತ, ವೃಕ್ಷ ಮತ್ತು ಅರಣ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಜೀವಿಗಳ ಶುಭ ಸಮಾಗಮವಾಯಿತು।
नारद उवाच
Educational Q&A
A dharmic and publicly significant rite is portrayed as drawing a broad, harmonious witness—across human, semi-divine, and natural realms—suggesting that righteous order resonates beyond a single community.
Nārada describes the scene at that event: many kinds of beings—Nāgas, Yakṣas, humans, Gandharvas, animals, birds, and forest and mountain dwellers—assemble together, emphasizing the grandeur and auspiciousness of the occasion.