Shloka 23
गालवस्य विषादः तथा विष्णुप्रयाणम्
Gālava’s Despair and Resolve to Seek Viṣṇu
“मानद! दक्षिणायुक्त कर्म ही सफल होता है। दक्षिणा देनेवाले पुरुषको ही सिद्धि प्राप्त होती है ।।
Nārada uvāca: “Mānada! dakṣiṇā-yuktaṃ karma hi saphalaṃ bhavati. dakṣiṇā-dātur eva puruṣasya siddhiḥ prāpyate. svarge kratu-phalaṃ tad dhi dakṣiṇā; śāntir ucyate. kim āharāmi gurv-arthaṃ? bravītu bhagavān iti.”
ಗಾಲವನು ಹೇಳಿದರು—“ಹೇ ಮಾನದ! ದಕ್ಷಿಣೆಯೊಡನೆ ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮವೇ ಫಲಪ್ರದವಾಗುತ್ತದೆ; ದಕ್ಷಿಣೆ ನೀಡುವವನೇ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞಫಲವು ನಿಜಕ್ಕೂ ದಕ್ಷಿಣೆಯಲ್ಲೇ ನೆಲಸಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ವೇದವು ದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನು ಶಾಂತಿಪ್ರದವೆಂದು ಘೋಷಿಸುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಪೂಜ್ಯ ಗುರುದೇವ! ಹೇಳಿರಿ—ಗುರುದಕ್ಷಿಣೆಗೆ ನಾನು ಏನು ತಂದುಕೊಡಲಿ?”
नारद उवाच
Educational Q&A
A religious act or sacrifice is considered complete and truly fruitful only when accompanied by dakṣiṇā. The merit and ‘peace’ associated with a rite are linked to the giver’s ethical act of honoring the officiant/teacher through an appropriate gift.
Nārada emphasizes the doctrinal value of dakṣiṇā and then, in a posture of humility, asks the revered guru what he should bring as guru-dakṣiṇā—framing the next action as obedience to the teacher’s instruction.