Shloka 26
Udyoga Parva, Adhyaya 104: Nārada on Suhṛt and Nirbandha; the Viśvāmitra–Gālava Exemplum Begins
स विष्णुं शिरसा पक्षी प्रणम्य विनतासुत: । विचेता विह्नललो दीन: किंचिद् वचनमब्रवीत्,तदनन्तर अचेत एवं विह्नल हुए विनतापुत्र पक्षिराज गरुड़ने भगवान् विष्णुके चरणोंमें प्रणाम किया और दीनभावसे कुछ कहा--
sa viṣṇuṁ śirasā pakṣī praṇamya vinatāsutaḥ | vicetā vihvalalo dīnaḥ kiñcid vacanam abravīt |
ನಂತರ ವಿನತಾಸುತನಾದ ಪಕ್ಷಿರಾಜ ಗರುಡನು ಅಚೇತನನಾಗಿ, ವಿಹ್ವಲನಾಗಿ, ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಶಿರಸಾ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ದೀನಭಾವದಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
कण्व उवाच
Educational Q&A
Even the mighty must turn to humility and surrender when overwhelmed; true strength is shown by seeking refuge in the divine and speaking truthfully from a subdued ego.
Garuḍa, shaken and distressed, approaches Viṣṇu, bows with his head, and begins to speak a brief, humble request or confession, indicating a moment of dependence on divine counsel.