Shloka 52
Svargārohaṇa-parva Adhyāya 5 — Karmaphala-Nirdeśa and Phalāśruti (कर्मफलनिर्देशः फलश्रुतिश्च)
स्वर्गकामो लभेत् स्वर्ग जयकामो लभेज्जयम् | गर्भिणी लभते पुत्र कन््यां वा बहुभागिनीम्
svargakāmo labhet svargaṁ jayakāmo labhej jayam | garbhiṇī labhate putraṁ kanyāṁ vā bahubhāginīm ||
ವೈಶಂಪಾಯನನು ಹೇಳಿದನು—ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಜಯವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಜಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಗರ್ಭಿಣಿ ಸ್ತ್ರೀ ಮಹಾಭಾರತದ ಶ್ರವಣ (ಅಥವಾ ಪಠಣ)ದಿಂದ ಯೋಗ್ಯ ಪುತ್ರನನ್ನು—ಅಥವಾ ಮಹಾಸೌಭಾಗ್ಯವಂತಿಯಾದ ಪುತ್ರಿಯನ್ನು—ಪಡೆಯುತ್ತಾಳೆ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse teaches a phalaśruti principle: devoted hearing/recitation of the Mahābhārata is a meritorious act whose fruits correspond to the listener’s intention—heaven for one seeking heaven, victory for one seeking victory, and auspicious progeny for a pregnant woman—thereby emphasizing faith, right aspiration, and the ethical power attributed to sacred narrative.
In the concluding section of the epic (Svargārohaṇa), Vaiśampāyana offers a traditional benedictory statement describing the benefits of listening to or reciting the Mahābhārata, presenting it as spiritually efficacious and auspicious for different aims.