Shloka 3
स्त्रीपर्व १: धृतराष्ट्रशोकः संजयाश्वासनं च
Strī Parva 1: Dhṛtarāṣṭra’s Lament and Saṃjaya’s Consolation
अश्वृत्थाम्न: श्रुतं कर्म शापादन्योन्यकारितात् । वृत्तान्तमुत्तरं ब्रूहि यदभाषत संजय:,अश्व॒त्थामाको श्रीकृष्णसे और पाण्डवोंको अश्वत्थामासे जो परस्पर शाप प्राप्त हुए थे, वहाँतक मैंने अश्वत्थामाकी करतूत सुन ली। अब उसके बादका वृत्तान्त बताइये कि संजयने धृतराष्ट्रसे क्या कहा?
Janamejaya uvāca | Aśvatthāmnaḥ śrutaṃ karma śāpād anyonyakāritāt | vṛttāntam uttaraṃ brūhi yad abhāṣata Sañjayaḥ ||
ಜನಮೇಜಯನು ಹೇಳಿದನು— “ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಕೃತ್ಯವನ್ನೂ, ಆ ಶಾಪದಿಂದ ಉಂಟಾದ ಪರಸ್ಪರ ಶಾಪ-ಪ್ರತಿಶಾಪವನ್ನೂ ನಾನು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ. ಈಗ ಮುಂದಿನ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ಹೇಳು—ಸಂಜಯನು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನಿಗೆ ಏನು ಹೇಳಿದನು?”
जनमेजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how grave actions (karma) can culminate in reciprocal consequences such as curses, and it frames ethical inquiry: the listener seeks the ‘next’ outcome, implying that deeds and their moral fallout unfold in a continuing chain.
Janamejaya, hearing the prior episode about Aśvatthāman and the mutual curse, asks the narrator to continue the story and specifically to report what Sañjaya said to Dhṛtarāṣṭra afterward.