Shloka 29
यश्चामात्यान् मानयित्वा यथार्थ मन्त्रे च युद्धे च नृपो नियुञ्ज्यात् | विवर्धते तस्य राष्ट्र नृपस्य भूडुक्ते महीं चाप्यखिलां चिराय,जो राजा अपने मन्त्रियोंका यथार्थरूपसे सम्मान करके उन्हें मन्त्रणा अथवा युद्धके काममें नियुक्त करता है, उसका राज्य दिनोंदिन बढ़ता है और वह चिरकालतक समूची पृथ्वीका राज्य भोगता है
yaścāmātyān mānayitvā yathārtha mantre ca yuddhe ca nṛpo niyuñjyāt | vivardhate tasya rāṣṭraṁ nṛpasya bhūṅkte mahīṁ cāpyakhilāṁ cirāya ||
ಯಾವ ರಾಜನು ತನ್ನ ಅಮಾತ್ಯರನ್ನು ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ಗೌರವಿಸಿ, ಮಂತ್ರಣೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿಯೂ ಅವರ ಯೋಗ್ಯ ಕರ್ತವ್ಯಗಳಿಗೆ ನಿಯೋಜಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನ ರಾಜ್ಯವು ಕ್ರಮೇಣ ವೃದ್ಧಿಸುತ್ತದೆ; ಅವನು ದೀರ್ಘಕಾಲ ಸಮಸ್ತ ಭೂಮಿಯಾಧಿಪತ್ಯವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ।
उतथ्य उवाच
Educational Q&A
A king’s prosperity depends on respecting competent ministers and assigning them appropriately to counsel and warfare; right honor and right delegation produce lasting political stability and expansion.
In the Shanti Parva’s instruction on राजधर्म (royal duty), Utatthya teaches principles of effective rulership, emphasizing the ethical and practical necessity of valuing ministers and using them properly in policy and military matters.