Shloka 38
Yudhiṣṭhira’s Lament for Karṇa and Renunciation-Oriented Self-Assessment (शोक-प्रलापः / त्याग-प्रवृत्तिः)
त्यागवांश्व पुनः पापं नालंकर्तुमिति श्रुति: । त्यागवाञ्जन्ममरणे नाप्रोतीति श्रुतिर्यदा
tyāgavāṃś ca punaḥ pāpaṃ nālaṅkartum iti śrutiḥ | tyāgavāñ janma-maraṇe nāprāpnotīti śrutir yadā ||
ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಹೇಳಿದನು— ಶ್ರುತಿ ಪ್ರಕಾರ ತ್ಯಾಗಿಯು ಮತ್ತೆ ಪಾಪವನ್ನು ‘ಆಭರಣ’ದಂತೆ ಧರಿಸಲಾರನು; ಅಂದರೆ ಅದನ್ನು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕ ಜೀವನಮಾರ್ಗವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಲಾರನು. ಹಾಗೆಯೇ ಅದೇ ಶ್ರುತಿ ತ್ಯಾಗಿಯು ಜನನ-ಮರಣ ಚಕ್ರಕ್ಕೆ ಬೀಳುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದೂ ಹೇಳುವಾಗ, ಈ ಎರಡನ್ನೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಹೇಗೆ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು?
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
Renunciation is presented as ethically transformative: a true renouncer should not deliberately return to sinful conduct, and renunciation is linked—per śruti—to freedom from the bondage of repeated birth and death. The verse frames a doctrinal question about how these scriptural claims cohere.
In the Śānti Parva’s dharma-discourse setting, Yudhiṣṭhira raises a pointed inquiry about scriptural authority: he cites śruti statements on the renouncer’s relation to sin and to saṃsāra, seeking clarification on their precise meaning and implications.