Shloka 49
Āśrama-dharma: Duties of the Four Life-Stages (आश्रमधर्मः)
उदितेडनुदिते वापि श्रद्धधानो जितेन्द्रिय: । वह्निं जुहोति धर्मेण श्रद्धा वै कारणं महत्,'सूर्यके उदय होनेपर अथवा सूर्योदयसे पहले ही श्रद्धालु एवं जितेन्द्रिय मनुष्य जो धर्मके अनुसार अग्निमें आहुति देता है, उसमें श्रद्धा ही प्रधान हेतु है
udite 'nudite vāpi śraddadhāno jitendriyaḥ | vahniṃ juhoti dharmeṇa śraddhā vai kāraṇaṃ mahat ||
ಸೂರ್ಯೋದಯವಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಸೂರ್ಯೋದಯಕ್ಕೂ ಮುನ್ನವಾಗಲಿ, ಶ್ರದ್ಧಾವಂತನಾಗಿ ಇಂದ್ರಿಯಜಿತನಾದವನು ಧರ್ಮಾನುಸಾರವಾಗಿ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಆಹುತಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ—ಆ ಕರ್ಮದ ಸಾರ್ಥಕತೆಗೆ ಮಹತ್ತರ ಕಾರಣ ಶ್ರದ್ಧೆಯೇ.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that the inner disposition—śraddhā (faithful, sincere intent)—is the principal factor that makes a dharmic act spiritually effective; correct timing and procedure matter, but faith is the decisive cause.
In the Śānti Parva’s instruction on dharma, Bhīṣma explains to Yudhiṣṭhira that a disciplined person offering oblations into the sacred fire—whether at sunrise or before it—achieves the rite’s true purpose chiefly through faith.