लोकस्य कदनं कृत्वा लोकनाथो विशाम्पते । अभिशापभयादू् भीतो भवन्तं नोपसर्पति,प्रजापालक भीष्म! ये लोकनाथ युधिष्ठिर जगत्का संहार करके शापके भयसे त्रस्त हो उठे हैं; इसीलिये आपके निकट नहीं आते हैं
lokasya kadanaṁ kṛtvā lokanātho viśāmpate | abhiśāpa-bhayād bhīto bhavantaṁ nopasarpati || prajā-pālaka bhīṣma! ye lokanātha yudhiṣṭhira jagat-kā saṁhāra karke śāpa-ke bhaya-se trasta ho uṭhe haiṁ; isīliye āpke nikaṭ nahīṁ āte haiṁ |
ವಾಯು ದೇವನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ಪ್ರಜಾಪತೇ! ಲೋಕಕ್ಕೆ ವಿನಾಶವನ್ನುಂಟುಮಾಡಿ ಲೋಕನಾಥನು ಈಗ ಶಾಪಭಯದಿಂದ ಭೀತನಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ನಿಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಹೇ ಪ್ರಜಾಪಾಲಕ ಭೀಷ್ಮ! ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಸಂಹಾರದ ಬಳಿಕ ಶಾಪ ಬೀಳುವ ಭಯದಿಂದ ಕಳವಳಗೊಂಡ ರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ನಿಮ್ಮ ಸನ್ನಿಧಿಯನ್ನು ದೂರವಿಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ.
वायुदेव उवाच
Even a righteous ruler may be shaken after mass violence; moral governance requires confronting remorse and seeking guidance from elders and dharma-teachers rather than withdrawing in fear.
Vāyu explains to Bhīṣma that Yudhiṣṭhira, burdened by the devastation of the war and fearing the consequences of a curse, is hesitant to approach Bhīṣma for counsel.