Shloka 773
Rāma–Jāmadagnya-janma-kāraṇa and Kṣatra-kṣaya
Paraśurāma’s origins and the depletion/restoration of kṣatriya lineages
सर्वकर्मेत्यभिख्यात: स मां रक्षतु पार्थिव: । इसी प्रकार अमित शक्तिशाली यज्ञपरायण महर्षि पराशरने दयावश सौदासके पुत्रकी जान बचायी है, वह राजकुमार द्विज होकर भी शूद्रोंके समान सब कर्म करता है; इसलिये 'सर्वकर्मा" नामसे विख्यात है। वह राजा होकर मेरी रक्षा करे
sarvakarmety abhikhyātaḥ sa māṃ rakṣatu pārthivaḥ |
‘ಸರ್ವಕರ್ಮಾ’ ಎಂದು ಖ್ಯಾತನಾದ ಆ ಪಾರ್ಥಿವನು ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ. ಹಾಗೆಯೇ ಅಪಾರಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ, ಯಜ್ಞಪರಾಯಣ ಮಹರ್ಷಿ ಪರಾಶರನು ಕರುಣೆಯಿಂದ ಸೌದಾಸನ ಪುತ್ರನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಉಳಿಸಿದನು. ಆ ರಾಜಕುಮಾರನು ದ್ವಿಜನಾಗಿದ್ದರೂ ಶೂದ್ರರಂತೆ ಎಲ್ಲ ಕೆಲಸಗಳನ್ನೂ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ‘ಸರ್ವಕರ್ಮಾ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಆ ರಾಜನೇ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ.
वासुदेव उवाच
Educational Q&A
The passage highlights compassion and protective responsibility as dharmic virtues: Parāśara’s mercy saves a life, and the epithet ‘Sarvakarmā’ underscores that ethical worth can be tied to conduct and service-like action rather than mere birth-status.
Vāsudeva invokes or praises a protector-figure called ‘Sarvakarmā’, explaining the origin of the name through a story: the sage Parāśara compassionately saved Saudāsa’s son, who—though regarded as dvija—performed all kinds of work like a śūdra and thus became renowned as ‘Sarvakarmā’; Vāsudeva then asks that king to protect him.