Shloka 29
Bhīṣma’s Śara-śayyā Stuti to Vāsudeva and Yogic Preparation for Dehotsarga
Body-Relinquishment
भगवान् वासुदेवकी प्रसन्नताके लिये ही नित्य तपका अनुष्ठान किया जाता है; क्योंकि वे सबके हृदयोंमें विराजमान हैं। वे सबके आत्मा, सबको जाननेवाले, सर्वस्वरूप, सर्वज्ञ और सबको उत्पन्न करनेवाले हैं ।। यं देवं देवकी देवी वसुदेवादजीजनत् । भौमस्य ब्रह्मणो गुप्त्यै दीप्तमग्निमिवारणि:,जैसे अरणि प्रज्वलित अग्निको प्रकट करती है, उसी प्रकार देवकीदेवीने इस भूतलपर रहनेवाले ब्राह्मणों, वेदों और यज्ञोंकी रक्षाके लिये उन भगवान्को वसुदेवजीके तेजसे प्रकट किया था
yaṁ devaṁ devakī devī vasudevād ajījanat | bhaumasya brahmaṇo guptyai dīptam agnim ivāraṇiḥ ||
ಭಗವಾನ್ ವಾಸುದೇವನ ಪ್ರಸನ್ನತೆಗೆಂದೇ ನಿತ್ಯ ತಪಸ್ಸಿನ ಅನುಷ್ಠಾನ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ಎಲ್ಲರ ಹೃದಯಗಳಲ್ಲಿ ವಿರಾಜಮಾನನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ಸರ್ವಾತ್ಮ, ಸರ್ವವಿತ್, ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ, ಸರ್ವಜ್ಞ, ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಭಾವ-ಸ್ಥಿತಿಗಳನ್ನೂ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿ ಪರಿಪಕ್ವಗೊಳಿಸುವವನು. ಆ ದೇವನನ್ನು ದೇವಕಿ ದೇವಿ ವಸುದೇವನ ಮೂಲಕ ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ವೇದಗಳು ಮತ್ತು ಯಜ್ಞಧರ್ಮದ ರಕ್ಷಣಾರ್ಥ—ಅರಣಿಯಿಂದ ಜ್ವಲಿತ ಅಗ್ನಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮುವಂತೆ—ಪ್ರಕಟಿಸಿದಳು.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The Lord’s manifestation is presented as a dharmic necessity: when sacred knowledge and righteous practice (Brahmins, Vedas, yajñas) require safeguarding, the divine appears to protect and restore the moral-spiritual order.
Bhīṣma praises Kṛṣṇa’s advent, describing Devakī giving birth to the Lord through Vasudeva, using the image of araṇi producing fire to emphasize a purposeful, protective divine emergence on earth.