Shloka 7
Nārada’s Account of the Kaliṅga Svayaṃvara: Duryodhana’s Seizure and Karṇa’s Escort
शृगालश्न महाराज: स्त्रीराज्याधिपतिश्न यः । अशोक: शतधन्वा च भोजो वीरश्न नामत:,शिशुपाल, जरासंध, भीष्मक, वक्र, कपोतरोमा, नील, सुदृढ़ पराक्रमी रुक््मी, स्त्रीराज्यके स्वामी महाराज शुगाल, अशोक, शतधन्वा, भोज और वीर
nārada uvāca | śṛgālaś ca mahārājaḥ strīrājyādhipatiś ca yaḥ | aśokaḥ śatadhanvā ca bhojo vīraś ca nāmataḥ | śiśupālaḥ jarāsandho bhīṣmako vakraḥ kapotaromā nīlaḥ sudṛḍhaparākramī rukmī ca |
ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು—ಮಹಾರಾಜ, ಶೃಗಾಲನೆಂಬ ರಾಜನಿದ್ದನು; ಹಾಗೆಯೇ ‘ಸ್ತ್ರೀರಾಜ್ಯ’ದ ಒಬ್ಬ ಅಧಿಪತಿಯೂ ಇದ್ದನು. ಅಶೋಕ, ಶತಧನ್ವ, ಭೋಜ ಮತ್ತು ವೀರನೆಂಬ ವೀರನೂ ಇದ್ದರು. ಅದೇ ರೀತಿ ಶಿಶುಪಾಲ, ಜರಾಸಂಧ, ಭೀಷ್ಮಕ, ವಕ್ರ, ಕಪೋತರೋಮಾ, ನೀಲ ಮತ್ತು ದೃಢ ಪರಾಕ್ರಮಿ ರುಕ್ಮಿಯೂ ಇದ್ದರು.
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse functions as an ethical reminder through enumeration: many rulers attain power and notoriety, but their names ultimately stand as examples assessed by dharma; fame is unstable, and moral consequence outlasts political might.
Nārada is speaking and reciting a catalogue of kings/warriors—Śṛgāla, a ruler of the ‘women’s kingdom,’ Aśoka, Śatadhanvā, Bhoja, Vīra, and others such as Śiśupāla and Jarāsandha—within a broader Shānti Parva discourse that uses historical-epic exempla to instruct on righteous conduct and governance.