Shloka 9
सूर्यदेव बरसातमें पृथ्वीपर जो पानी बरसाते हैं, उसे अपनी विशुद्ध किरणोंद्वारा आठ महीनेमें पुनः: खींच लेते हैं। इससे बढ़कर आश्वर्यकी बात और क्या होगी? ।।
sūryadevaḥ varṣākāle pṛthivyāṃ yaḥ salilaṃ varṣayati, tat svaviśuddhābhiḥ kiraṇābhiḥ aṣṭamāsaiḥ punaḥ ākarṣati; etad-adhikaṃ kim āścaryam? yasya tejo-viśeṣeṣu svayam ātmā pratiṣṭhitaḥ | yato bījaṃ mahī ceyaṃ dhāryate sa-carācarā | vipravara! yasya sūryasya viśiṣṭe tejasī sākṣāt paramātmā niviṣṭaḥ, yasmāt nānāvidhāni bījāni prabhavanti, yasya ādhāreṇa sa-carācarā pṛthivī dhṛtā, yasya maṇḍale ādi-antarahitaḥ mahābāhuḥ sanātanaḥ puruṣottamaḥ bhagavān nārāyaṇaḥ virājate—tasmād adhikaṃ kim āścaryam?
ನಾಗನು ಹೇಳಿದನು— ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯದೇವನು ಭೂಮಿಗೆ ನೀರನ್ನು ಸುರಿಸುತ್ತಾನೆ; ನಂತರ ತನ್ನ ಶುದ್ಧ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಎಂಟು ತಿಂಗಳೊಳಗೆ ಅದನ್ನೇ ಮತ್ತೆ ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಇದಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಇನ್ನೇನು? ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ಸೂರ್ಯನ ವಿಶಿಷ್ಟ ತೇಜಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ವಯಂ ಪರಮಾತ್ಮನೇ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಅವನಿಂದಲೇ ನಾನಾವಿಧ ಬೀಜಗಳು ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ; ಅವನ ಆಧಾರದಿಂದಲೇ ಈ ಸಮಸ್ತ ಭೂಮಿ—ಚರಾಚರ ಜೀವಿಗಳೊಡನೆ—ಧಾರಿತವಾಗಿದೆ. ಮತ್ತು ಅವನ ಸೌರಮಂಡಲದಲ್ಲಿ ಅನಾದಿ-ಅಂತವಿಲ್ಲದ, ಮಹಾಬಾಹು, ಸನಾತನ ಪುರುಷೋತ್ತಮ ನಾರಾಯಣನು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನಿಗಿಂತ ದೊಡ್ಡ ಆಶ್ಚರ್ಯವೇನು?
नाग उवाच
Educational Q&A
The verse presents the Sun’s cyclical work—sending rain and reabsorbing water—as a sign of divine governance. It links natural processes to dharmic cosmic order and affirms that the Supreme Self (Paramātmā/Nārāyaṇa) is present in and through the Sun’s radiance, sustaining all life.
A Nāga addresses a learned brāhmaṇa, pointing to the Sun’s role in rainfall and the return of waters as an astonishing phenomenon. He then elevates the point into theology: the Sun is a support of the world and a locus where Nārāyaṇa, the eternal Supreme Person, is said to shine.