Shloka 42
Prāyaścitta-vidhāna: Tapas, Dāna, Vrata, and Proportional Expiation (प्रायश्चित्तविधानम्)
कपाले यद्वदाप: स्यु: श्वद्तौ च यथा पय: । आश्रयस्थानदोषेण वृत्तहीने तथा श्रुतम्,'जैसे मनुष्यकी खोपड़ीमें भरा हुआ जल और कुत्तेकी खालमें रखा हुआ दूध आश्रयदोषसे अपवित्र होता है, उसी प्रकार सदाचारहीन ब्राह्मणका शास्त्रज्ञान भी आश्रय- स्थानके दोषसे दूषित हो जाता है
kapāle yadvad āpaḥ syuḥ śvattau ca yathā payaḥ | āśrayasthānadoṣeṇa vṛttahīne tathā śrutam ||
ಮಾನವನ ಕಪಾಲದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟ ನೀರು ಮತ್ತು ನಾಯಿಯ ಚರ್ಮದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟ ಹಾಲು—ಆಧಾರದ ದೋಷದಿಂದ ಅಶುದ್ಧವಾಗುವಂತೆ, ಸದಾಚಾರಹೀನ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಲ್ಲಿರುವ ಶಾಸ್ತ್ರಶ್ರವಣ ಮತ್ತು ಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞಾನವೂ ಆಶ್ರಯಸ್ಥಾನದ ದೋಷದಿಂದ ಕಲుషಿತವಾಗುತ್ತದೆ।
व्यास उवाच
Educational Q&A
Sacred knowledge gains authority and purity only when grounded in right conduct; when the moral ‘container’ is impure, learning itself becomes ethically compromised and socially untrustworthy.
In the Shanti Parva’s instruction on dharma, Vyāsa uses vivid purity metaphors—water in a skull and milk in a dog’s hide—to warn that scriptural learning in a person lacking good conduct is corrupted by the defect of its bearer.