Shloka 18
अध्याय ३५१ — उञ्छवृत्ति-व्रतसिद्धेः मानुषस्य परमगतिः
Sūrya–Nāga Dialogue on the Perfected Gleaner-Ascetic
ससूजे नाभित: पूर्व ब्रह्माणममितप्रभ: । ततः स प्रादुरभवदथैनं वाक्यमब्रवीत्
Vaiśampāyana uvāca: sasūje nābhitaḥ pūrvaṁ brahmāṇam amitaprabhaḥ | tataḥ sa prādurabhavad athainaṁ vākyam abravīt |
ವೈಶಂಪಾಯನನು ಹೇಳಿದನು— ಅಮಿತಪ್ರಭನಾದ ಪ್ರಭುವು ತನ್ನ ನಾಭಿಪದ್ಮದಿಂದ ಮೊದಲು ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು. ನಂತರ ಬ್ರಹ್ಮನು ಪ್ರಕಟವಾದಾಗ ಪ್ರಭುವು ಅವನಿಗೆ ಈ ವಚನಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು—ಕಲ್ಪಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಕ್ರಮಬದ್ಧ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಪ್ರವರ್ತಿಸುವಂತೆ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse frames cosmic order as originating from the Supreme Lord: creation begins not as random emergence but as a purposeful manifestation (Brahmā arising from the Lord), implying that dharma and the world’s structure rest on a transcendent source.
Vaiśampāyana narrates the moment when Brahmā is first manifested from the Lord’s navel-lotus; once Brahmā appears, the Lord begins to instruct him—introducing the forthcoming discourse that guides the work of creation.