Shloka 62
Āścarya-kathana: Brāhmaṇa–Nāga Dialogue on Sūrya (Vivasvat) and the ‘Second Sun’ Phenomenon
एकान्तिनो हि पुरुषा दुर्लभा बहवो नृप । यद्येकान्तिभिराकीर्ण जगत् स्यात् कुरुनन्दन
ekāntino hi puruṣā durlabhā bahavo nṛpa | yady ekāntibhir ākīrṇaṁ jagat syāt kurunandana ||
ನರೇಶ್ವರನೇ! ಭಗವಂತನ ಅನನ್ಯ ಭಕ್ತರು ದುರ್ಲಭರು; ಅಂಥವರು ಬಹಳರಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಕುರುನಂದನನೇ! ಜಗತ್ತು ಏಕಾಂತಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದರೆ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕೃತಯುಗದ ಭಾವವೇ ವ್ಯಾಪಿಸುತ್ತದೆ; ಸಕಾಮಕರ್ಮಗಳ ಆಚರಣೆ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಇರದು—ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ಸರ್ವಭೂತಹಿತದಲ್ಲಿ ರತರು, ಆತ್ಮಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತರಾಗಿರುವ ಅಹಿಂಸಕರು.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Single-minded, exclusive devotion and ethical purity are rare; if such people were widespread—self-knowing, non-violent, and devoted to the welfare of all—society would naturally resemble Satya-yuga, and desire-motivated ritual action would lose its hold.
In the didactic setting of Śānti Parva, Vaiśampāyana addresses a Kuru king, reflecting on the scarcity of truly one-pointed devotees and imagining the moral transformation of the world if such persons were numerous.