Shloka 56
Āścarya-kathana: Brāhmaṇa–Nāga Dialogue on Sūrya (Vivasvat) and the ‘Second Sun’ Phenomenon
तेभ्यो विशिष्टां जानामि गतिमेकान्तिनां नृणाम् जो ब्राह्मण उपनिषदोंसहित सम्पूर्ण वेदोंका भलीभाँति आश्रय ले उनका विधिपूर्वक स्वाध्याय करते हैं तथा जो संन्यासधर्मका पालन करनेवाले हैं
dharmajñānena caitena suprayuktena karmaṇā | ahiṃsā-dharma-yuktena prīyate harir īśvaraḥ ||
ಏಕಾಂತನಿಷ್ಠರಾದ ಪುರುಷರಲ್ಲಿಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಗತಿಯನ್ನು ನಾನು ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ. ಉಪನಿಷತ್ತುಗಳೊಡನೆ ಸಮಗ್ರ ವೇದಗಳನ್ನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಆಶ್ರಯಿಸಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ ಮಾಡುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೂ, ಸನ್ಯಾಸಧರ್ಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸುವವರೂ—ಇವರಿಗಿಂತಲೂ ಉನ್ನತ ಗತಿ ಭಗವಂತನ ಅನನ್ಯ ಭಕ್ತರಿಗೇ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಧರ್ಮವನ್ನು ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ತಿಳಿದು, ಅಹಿಂಸಾವ್ರತದಿಂದ ಯುಕ್ತವಾದ ಸಾತ್ವತಧರ್ಮವನ್ನು ಸುಯೋಜಿತ ಕರ್ಮರೂಪವಾಗಿ ಆಚರಿಸಿದಾಗ ಜಗದೀಶ್ವರ ಶ್ರೀಹರಿ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗುತ್ತಾನೆ.
जनमेजय उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that God (Hari, the Lord) is pleased not merely by learning, but by dharma understood and enacted: properly directed action (karma) that is explicitly joined to ahiṃsā (non-violence). Ethical restraint and correct practice are presented as the decisive spiritual means.
In the Śānti Parva’s instruction on peace and right living, Janamejaya’s inquiry frames a discussion of the highest path. The response emphasizes that the supreme outcome belongs to those whose conduct embodies dharma through disciplined action and non-violence, culminating in devotion to Hari.