Shloka 25
Prāyaścitta and Contextual Non-Culpability (प्रायश्चित्त-निमित्त-अदोषवाद)
परदारापहारी तु परस्थापहरन् वसु | संवत्सरं व्रती भूत्वा तथा मुच्येत किल्बिषात्,परायी स्त्री तथा पराये धनका अपहरण करनेवाला पुरुष एक वर्षतक कठोर व्रतका पालन करनेपर उस पापसे मुक्त होता है
paradārāpahārī tu parasthāpaharan vasu | saṁvatsaraṁ vratī bhūtvā tathā mucyeta kilbiṣāt ||
ವ್ಯಾಸನು ಹೇಳಿದರು—ಪರಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಅಪಹರಿಸುವವನು, ಅಥವಾ ಪರರ ಧನಸಂಪತ್ತನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುವವನು, ಒಂದು ವರ್ಷ ಕಠೋರ ವ್ರತಧಾರಿಯಾಗಿ ಇದ್ದರೆ ಆ ಪಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।
व्यास उवाच
Educational Q&A
Abducting another’s wife and stealing another’s wealth are serious violations of dharma, yet the text acknowledges a path of expiation: sustained, rigorous vow-observance for a year can cleanse the offender of the stated sin.
In the didactic setting of the Śānti Parva, Vyāsa states a rule of prāyaścitta (atonement), specifying the duration and discipline (a one-year vrata) by which certain grave offenses may be purified.