Shloka 26
Adhyāya 348: Nāga–Nīgabhāryā Saṃvāda on Anger, Hope, and Ethical Response
हिमवन्तं जगामाशु यत्रास्य स्वक आश्रम: । नर-नारायणके आश्रममें भगवानकी कथा सुनते और प्रतिदिन अविनाशी श्रीहरिका दर्शन करते हुए जब नारदजीके एक हजार दिव्य वर्ष पूरे हो गये तब वे शीघ्र ही हिमालयपर्वतके उस भागमें चले गये, जहाँ उनका अपना आश्रम था
Vaiśampāyana uvāca: himavantaṃ jagāmāśu yatrāsya svaka āśramaḥ.
ವೈಶಂಪಾಯನನು ಹೇಳಿದನು— ನರ-ನಾರಾಯಣರ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾ, ಪ್ರತಿದಿನ ಅವಿನಾಶಿ ಶ್ರೀಹರಿಯನ್ನು ದರ್ಶಿಸುತ್ತಾ, ನಾರದನು ಸಾವಿರ ದಿವ್ಯವರ್ಷಗಳನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದ ಬಳಿಕ, ತನ್ನ ಸ್ವಾಶ್ರಮವಿದ್ದ ಹಿಮವತ್ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಹೊರಟನು.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Steady, long-term spiritual discipline—listening to divine teaching and maintaining daily remembrance/vision of the Lord—purifies and stabilizes one’s life, after which one should proceed purposefully to one’s rightful place and responsibilities (svadharma), rather than remaining attached even to holy experiences.
After spending a thousand divine years in the Nara-Nārāyaṇa hermitage hearing the Lord’s account and seeing Śrī Hari daily, Nārada leaves and quickly goes to the Himālaya region where his own hermitage is situated.