Shloka 131
धर्मस्य बहुद्वारत्वम् — Nārada’s Audience with Indra (Śānti-parva 340)
जिज्ञासुर्लभते कामान् भक्तो भक्तगतिं व्रजेत् । इस कथाको आदिसे ही सुनकर रोगी रोगसे मुक्त हो जायगा, जिज्ञासु पुरुषको इच्छानुसार ज्ञान प्राप्त होगा और भक्त पुरुष भक्तजनोचित गतिको प्राप्त होगा ।। त्वयापि सतत राजन्नभ्यर्च्य: पुरुषोत्तम:
jijñāsur labhate kāmān bhakto bhaktagatiṁ vrajet | tvayāpi satataṁ rājann abhyarcyaḥ puruṣottamaḥ ||
ಜಿಜ್ಞಾಸುವು ಇಚ್ಛಿತ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಭಕ್ತನು ಭಕ್ತರಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಗತಿಯನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ। ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಆದಿಯಿಂದಲೇ ಕೇಳಿದರೆ ರೋಗಿಯು ರೋಗಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಜಿಜ್ಞಾಸುವಿಗೆ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಜ್ಞಾನ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ; ಭಕ್ತನು ಭಕ್ತೋಚಿತ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ। ಆದ್ದರಿಂದ, ಓ ರಾಜನೇ, ನೀನೂ ಪುರುಷೋತ್ತಮನನ್ನು ಸದಾ ಆರಾಧಿಸಬೇಕು।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhīṣma teaches that sincere engagement with sacred teaching—especially hearing it from the beginning—bears distinct fruits according to one’s disposition: relief for the afflicted, knowledge for the inquisitive, and a fitting spiritual destiny for the devotee; therefore the king should continually worship Puruṣottama, the Supreme Person.
In Śānti Parva, Bhīṣma instructs the king on dharma and spiritual practice. Here he concludes a section with a phalaśruti (statement of benefits), praising the transformative results of hearing the sacred account and urging ongoing worship of Puruṣottama.