Shloka 60
अध्याय ३३७ — ज्ञानमार्ग-वैविध्यप्रश्नः तथा व्यासस्य नारायणोद्भवकथा
Systems of Knowledge and Vyāsa’s Nārāyaṇa-Origin
अनादिनिधनोड्व्यक्तो देवदानवपूजित: । “भगवान् नारायण सबसे महान् देवता हैं। वे ही संसारके स्रष्टा और हव्य-कव्यके भोक्ता हैं। उनका आदि और अन्त नहीं है। उन अव्यक्त परमेश्वरकी देवता और दानव भी पूजा करते हैं! ।।
anādinidhano 'vyakto devadānavapūjitaḥ |
ದೇವರು ಹೇಳಿದರು— “ಭಗವಾನ್ ನಾರಾಯಣನೇ ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪರಮ ಮಹಾನ್. ಅವನೇ ಜಗತ್ತಿನ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ, ಹವಿಸ್ ಮತ್ತು ಕವ್ಯಗಳ ಭೋಕ್ತನು. ಅವನಿಗೆ ಆದಿಯೂ ಇಲ್ಲ, ಅಂತ್ಯವೂ ಇಲ್ಲ. ಆ ಅವ್ಯಕ್ತ ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ದೇವರೂ ದಾನವರೂ ಸಹ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ.”
देव उवाच
Educational Q&A
The verse asserts Nārāyaṇa’s supremacy: he is eternal (without beginning or end), the unmanifest ground of reality, the creator of the cosmos, and the rightful receiver of both divine and ancestral offerings—so even opposing cosmic factions (devas and dānavas) acknowledge him through worship.
A deva proclaims Nārāyaṇa’s unmatched status and universal worship, framing him as the ultimate object of ritual and devotion and establishing theological authority within the Shānti Parva’s reflective, dharma-oriented discourse.