Shloka 423
अध्याय ३३७ — ज्ञानमार्ग-वैविध्यप्रश्नः तथा व्यासस्य नारायणोद्भवकथा
Systems of Knowledge and Vyāsa’s Nārāyaṇa-Origin
न किंचिदपि पश्यामो हतचक्षुर्बलेन्द्रिया: । “भगवान्के उस अनिर्वचनीय तेजने हमारे चित्तको सहसा खींच लिया था; परंतु हमारे नेत्र
na kiñcid api paśyāmo hata-cakṣur balendriyāḥ |
ಭೀಷ್ಮನು ಹೇಳಿದರು—ನಾವು ಏನನ್ನೂ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳು ಹೊಡೆತದಿಂದ ಕುರುಡಾದಂತಾಗಿದ್ದವು; ನಮ್ಮ ಬಲವೂ ಇಂದ್ರಿಯಗಳೂ ಮಂಕಾಗಿದ್ದವು. ಆ ಭಗವಂತನ ಅನಿರ್ವಚನೀಯ ತೇಜಸ್ಸು ನಮ್ಮ ಚಿತ್ತವನ್ನು ಸಹಸಾ ತನ್ನತ್ತ ಎಳೆದಿತು; ಆದರೆ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಬಲ ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಪ್ರತಿಹತವಾಗಿದ್ದರಿಂದ ನಾವು ಯಾವುದನ್ನೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಲಾರದೆ ಹೋದೆವು.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Human senses and strength have limits; when confronted with the Lord’s overwhelming, indescribable splendor, ordinary perception fails. The passage underscores humility and the need for inner preparedness (purity, steadiness) to apprehend higher truth.
Bhīṣma describes a moment when the Lord’s radiance powerfully draws the mind, yet the observers cannot see clearly because their eyes and faculties are overpowered—suggesting an encounter with a divine manifestation that exceeds normal sensory capacity.