Shloka 1
अध्याय ३३७ — ज्ञानमार्ग-वैविध्यप्रश्नः तथा व्यासस्य नारायणोद्भवकथा
Systems of Knowledge and Vyāsa’s Nārāyaṇa-Origin
इस प्रकार श्रीमहाभारत शान्तिपर्वके अन्तर्गत गोक्षधर्मपर्वमें नाययणका महत्त्वविषयक तीन सौ पैंतीसवाँ अध्याय पूरा हुआ ॥/ ३३५ ॥। (दाक्षिणात्य अधिक पाठका १ श्लोक मिलाकर कुल ५६ श्लोक हैं) ऑपन-- मा बक। अपर षट्त्रिशर्दाधिकत्रिशततमो< ध्याय: राजा उपरिचरके यज्ञमें भगवानपर बृहस्पतिका क्रोधित होना
bhīṣma uvāca | tato 'tīte mahākalpe utpanne 'ṅgirasaḥ sute | babhūvur nirvṛtā devā jāte devapurohite ||
ಭೀಷ್ಮನು ಹೇಳಿದರು—ಓ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ! ನಂತರ ಕಳೆದ ಮಹಾಕಲ್ಪದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ, ಅಂಗಿರಸನ ಪುತ್ರನಾದ ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಜನಿಸಿ ದೇವರ ಪುರೋಹಿತನಾದಾಗ, ದೇವಗಣರು ಆಳವಾದ ಸಂತೋಷದಿಂದ ತುಂಬಿದರು।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds the dharmic role of a rightful spiritual guide: when Bṛhaspati becomes the devas’ purohita, cosmic and social order is strengthened, bringing ‘nirvṛti’ (settled well-being). It implies that proper counsel and sacred learning are stabilizing forces for governance and community.
Bhīṣma begins a new episode for Yudhiṣṭhira, setting the scene in a remote cosmic past: Bṛhaspati, born as Aṅgiras’s son, is appointed priest of the gods, and the gods rejoice—preparing the ground for the subsequent account involving divine rites and the revelation of higher divine glory.