Shloka 46
एभिवींशेषै: परिशुद्धस त्त्व: कस्मान्न पश्येयमनन्तमीशम् । शास्त्रकी आज्ञाके अनुसार हाथ, पैर, उदर और उपस्थ--इन चारोंकी मैंने रक्षा की है। शत्रु और मित्रके प्रति मैं सदा समानभाव रखता हूँ। इन आदिदेव परमात्मा श्रीनारायणकी निरन्तर शरण लेकर मैं अनन्य-भावसे सदा उन्हींका भजन करता हूँ। इन सब विशेष कारणोंसे मेरा अन्तःकरण शुद्ध हो गया है। ऐसी दशामें मैं उन अनन्त परमेश्वरका दर्शन कैसे नहीं कर सकता हूँ?,स्वायम्भुवेषु धर्मेषु शास्त्रे चौशनसे कृते । बृहस्पतिमते चैव लोकेषु प्रतिचारिते द्विजश्रेष्ठगण! स्वायम्भुव मनुके धर्मशास्त्र, शुक्राचार्यके शास्त्र तथा बृहस्पतिके मतका जब लोकमें प्रचार हो जायगा, तब प्रजापालक वसु (राजा उपरिचर) बृहस्पतिजीसे तुम्हारे बनाये हुए इस शास्त्रका अध्ययन करेगा
Ebhir viśeṣaiḥ pariśuddha-sattvaḥ kasmān na paśyeyam anantam īśam | Śāstrakī ājñāke anusāra hātha, paira, udara aura upastha—ina cāroṅ kī maine rakṣā kī hai | Śatru aura mitra ke prati maiṃ sadā samāna-bhāva rakhatā hūṃ | In ādi-deva paramātmā Śrī-Nārāyaṇa kī nirantara śaraṇa lekar maiṃ ananya-bhāva se sadā unhīṅ kā bhajana karatā hūṃ | In saba viśeṣa kāraṇoṅ se merā antaḥkaraṇa śuddha ho gayā hai | Aisī daśā meṃ maiṃ un ananta Parameśvara kā darśana kaise nahīṃ kara sakatā hūṃ? Svāyambhuveṣu dharmeṣu śāstre cauśanase kṛte | Bṛhaspati-mate caiva lokeṣu praticārite dvija-śreṣṭha-gaṇa! Svāyambhuva Manu ke dharmaśāstra, Śukrācārya ke śāstra tathā Bṛhaspati ke mata kā jab loke meṃ pracāra ho jāyagā, taba prajā-pālaka Vasu (Rājā Uparicara) Bṛhaspati-jī se tumhāre banāye hue is śāstra kā adhyayana karegā ||
ನಾರದನು ಹೇಳಿದರು—“ಈ ನಿಯಮಾಚರಣೆಗಳಿಂದ ನನ್ನ ಅಂತರಂಗ ಶುದ್ಧವಾಗಿದೆ; ಹಾಗಿದ್ದರೆ ನಾನು ಅನಂತನಾದ ಈಶ್ವರನನ್ನು ಏಕೆ ಕಾಣಬಾರದು? ಶಾಸ್ತ್ರಾಜ್ಞೆಯಂತೆ ನಾನು ನಾಲ್ಕನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ—ಕೈಗಳು, ಕಾಲುಗಳು, ಉದರ ಮತ್ತು ಉಪಸ್ಥ. ಶತ್ರುವಿಗೂ ಮಿತ್ರನಿಗೂ ನಾನು ಸದಾ ಸಮಭಾವವನ್ನೇ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ. ಆದಿದೇವ, ಪರಮಾತ್ಮ ಶ್ರೀನಾರಾಯಣನ ನಿರಂತರ ಶರಣು ಪಡೆದು, ಅನನ್ಯಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವನನ್ನೇ ಆರಾಧಿಸುತ್ತೇನೆ. ಈ ವಿಶೇಷ ಕಾರಣಗಳಿಂದ ನನ್ನ ಹೃದಯ ನಿರ್ಮಲವಾಗಿದೆ; ಅಂಥ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಆ ಅನಂತ ಪರಮೇಶ್ವರನ ದರ್ಶನ ನನಗೆ ಹೇಗೆ ದೊರಕದೆ ಇರಬಹುದು?” “ಮತ್ತೆ, ಓ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ! ಸ್ವಾಯಂಭುವ ಮನುವಿನ ಧರ್ಮಗಳು, ಉಶನಾ (ಶುಕ್ರ) ರಚಿಸಿದ ಶಾಸ್ತ್ರ, ಮತ್ತು ಬೃಹಸ್ಪತಿಯ ಮತ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಾರವಾಗುವಾಗ…”
नारद उवाच
Educational Q&A
Purity and God-realization arise from disciplined restraint (especially over action, movement, appetite, and sexuality), impartiality toward friend and foe, and single-pointed refuge in Narayana; such a purified inner instrument naturally becomes fit for divine vision (darśana).
Narada explains why he is confident of beholding the Infinite Lord: he has followed scriptural restraints and maintained equanimity and exclusive devotion. He then adds a forward-looking note about the spread of major dharma traditions (Manu, Usanas/Sukra, Brhaspati) and predicts that King Vasu (Uparicara) will study the composed śāstra from Brhaspati.