Shloka 31
सक्ततामात्मनश्रैव प्रीतो5भूद् ब्रीडितश्न॒ ह,कुछ अप्सराओंने मुनिश्रेष्ठ व्यासको देखकर अपने वस्त्र पहन लिये। उस समय अपने पुत्रकी मुक्तता जानकर मुनि बड़े प्रसन्न हुए और अपनी आसक्तिका विचार करके वे बहुत लज्जित भी हुए
saktatām ātmanaś caiva prīto ’bhūd vrīḍitaś ca ha | kecid apsarābhir munīśreṣṭhaṁ vyāsaṁ dṛṣṭvā sva-vastrāṇi paridhāya | tadā putrasya muktatāṁ jñātvā munir mahān prahṛṣṭo ’bhavat, svātmanaḥ saṅgaṁ vicārya ca sa vrīḍita eva ||
ತನ್ನ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಚಿಂತಿಸಿ ಮುನಿ ಒಂದೆಡೆ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟನು, ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಲಜ್ಜಿತನೂ ಆದನು. ಕೆಲ ಅಪ್ಸರೆಯರು ಮುನಿಸತ್ತಮ ವ್ಯಾಸರನ್ನು ಕಂಡು ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದರು. ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಪುತ್ರನ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ತಿಳಿದು ಮುನಿ ಬಹಳ ಹರ್ಷಪಟ್ಟನು; ಆದರೆ ತನ್ನ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ನೆನೆದು ನಿಜವಾದ ಸಂಕೋಚವನ್ನೂ ಅನುಭವಿಸಿದನು.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Even a great person may experience mixed emotions: joy at a dharmic resolution (the son's release) and shame upon recognizing one's own lingering attachment. Ethical maturity includes honest self-reflection and the capacity to feel restraint (vrīḍā) when desire has overreached.
Apsarases, noticing Vyasa, quickly cover themselves by putting on their garments. Vyasa learns that his son has been freed and feels great happiness; simultaneously, he reflects on his own attachment and becomes embarrassed, indicating an inner moral reckoning.