Shloka 54
नरनारायण-नारदसंवादः
Nara-Nārāyaṇa–Nārada Discourse on Vision, Elements, and Entry into Vāsudeva
न होष क्षयतां याति सोम: सुरगणैर्यथा । कम्पितः पतते भूमिं पुनश्चैवाधिरोहति
na hoṣa kṣayatāṃ yāti somaḥ suragaṇair yathā | kampitaḥ patate bhūmiṃ punaś caivādhirohati ||
ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು—ದೇವಗಣರು ಅಮೃತವನ್ನು ಪಾನಮಾಡಿ ಸೋಮಚಂದ್ರನನ್ನು ಕ್ಷೀಣಗೊಳಿಸುವಂತೆ ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ಕ್ಷಯವಿಲ್ಲ. ಧೂಮಮಾರ್ಗದಿಂದ ಚಂದ್ರಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋದ ಜೀವ, ತನ್ನ ಕರ್ಮಪുണ್ಯದ ಭೋಗ ಮುಗಿದಾಗ ಕಂಪಿಸಿ ಭೂಮಿಗೆ ಬೀಳುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಹೊಸದಾಗಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ ಕರ್ಮಫಲಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ಮತ್ತೆ ಚಂದ್ರಲೋಕಕ್ಕೆ ಏರುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಚಂದ್ರಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆದವನಿಗೂ ಆಗಮನ-ನಿಗಮನಗಳ ಬಂಧನ ಮುಕ್ತವಾಗದು।
नारद उवाच
Educational Q&A
Heavenly attainments such as reaching the Moon-world are temporary: when the merit that produced them is exhausted, the soul returns to earth and re-enters the cycle of rebirth. Therefore, such destinations do not constitute liberation from saṃsāra.
Nārada explains a cosmological-ethical point: unlike the Moon, which is described as waning under divine consumption, the Sun is not diminished; and a being who reaches the lunar realm via the ‘path of smoke’ eventually falls back to earth once karmic enjoyment ends, then ascends again through new karma—showing repeated coming and going.