Shloka 26
स्रवन्ति हुदराद् गर्भा जायमानास्तथा परे | आगमेन तथान्येषां विनाश उपपद्यते
sravanti hudarād garbhā jāyamānās tathā pare | āgamena tathānyeṣāṃ vināśa upapadyate ||
ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು—ಕೆಲವು ಭ್ರೂಣಗಳು ಉದರದಿಂದ ಸ್ರವಿಸಿ ಹೊರಬೀಳುತ್ತವೆ, ಕೆಲವು ಜನ್ಮಿಸುತ್ತವೆ, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರಿಗೆ ಕಾಲ ಬಂದಾಗ ವಿನಾಶ (ಮರಣ) ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಎಲ್ಲವೂ ಸ್ವಭಾವನಿಯತವಾದ ಆಗಮನ-ನಿರ್ಗಮನ; ಸಂಪೂರ್ಣ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ವಶದಲ್ಲಿರುವ ಕರ್ತೃ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ.
नारद उवाच
Educational Q&A
Life and death unfold through an impersonal, natural order; birth, miscarriage, and death are not governed by an autonomous ‘independent doer.’ This supports detachment and humility, weakening egoistic claims of control.
Narada illustrates the fragility of embodied existence by listing outcomes for the unborn and newborn—some miscarry, some are born, and some die after birth—framing these events as the working of an inevitable process rather than personal mastery.