Shloka 22
नरनारायण-नारदसंवादः
Nara-Nārāyaṇa–Nārada Discourse on Vision, Elements, and Entry into Vāsudeva
जिसका स्थूल शरीर क्षीण हो गया है तथा जो कफ और मांसमय शरीरसे घिरा हुआ है, उस देहधारी प्राणीको मृत्युके बाद शीघ्र ही दूसरे शरीर उपलब्ध हो जाते हैं ।। निर्दग्धं परदेहेडपि परदेहं चलाचलम् । विनश्यन्तं विनाशान्ते नावि नावमिवाहितम्,जैसे एक नौकाके भग्न होनेपर उसपर बैठे हुए लोगोंको उतारनेके लिये दूसरी नाव प्रस्तुत रहती है, उसी प्रकार एक शरीरसे मृत्युको प्राप्त होते हुए जीवको लक्ष्य करके मृत्युके बाद उसके कर्मफल-भोगके लिये दूसरा नाशवान् शरीर उपस्थित कर दिया जाता है
nārada uvāca |
nirdagdhaṃ paradehe 'pi paradehaṃ calācalam |
vinaśyantaṃ vināśānte nāvi nāvam ivāhitam ||
ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು—ಒಂದು ದೇಹ ದಗ್ಧವಾದರೂ ದೇಹಧಾರಿಗಾಗಿ ಮತ್ತೊಂದು ದೇಹ—ಚಲ ಅಥವಾ ಅಚಲ—ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ. ಒಂದು ದೋಣಿ ಮುರಿದಾಗ ಅದರಲ್ಲಿ ಇದ್ದವರನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ಯಲು ಮತ್ತೊಂದು ದೋಣಿಯನ್ನು ತರುವಂತೆ, ಒಂದು ದೇಹದ ವಿನಾಶಾಂತೆಯಲ್ಲಿ ಕರ್ಮಫಲಭೋಗಕ್ಕಾಗಿ ಜೀವಿಗೆ ಮತ್ತೊಂದು ನಶ್ವರ ದೇಹ ಒದಗಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
नारद उवाच