अध्याय ३३१: नारायणकथा-प्रशंसा तथा नारदस्य श्वेतद्वीप-निवृत्ति एवं बदरी-आगमनम् | Chapter 331: Praise of the Nārāyaṇa Narrative; Nārada’s Return from Śvetadvīpa and Arrival at Badarī
#ब>८5 >> हु #* +/<<< त्रिशर्दाधिकत्रिशततमो< ध्याय: शुकदेवको नारदजीका सदाचार और अध्यात्मविषयक उपदेश नारद उवाच अशोकं शोकनाशार्थ शास्त्र शान्तिकरं शिवम् | निशम्य लभते बुद्धि तां लब्ध्वा सुखमेधते
nārada uvāca |
aśokaṃ śokanāśārthaṃ śāstraṃ śāntikaraṃ śivam |
niśamya labhate buddhiṃ tāṃ labdhvā sukham edhate ||
ನಾರದನು ಹೇಳಿದರು—ಓ ಶುಕದೇವ! ಶಾಸ್ತ್ರವು ಅಶೋಕ; ಶೋಕನಾಶಾರ್ಥವಾಗಿಯೇ ಅದು ಶ್ರವಣಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಅದು ಶಾಂತಿಕರ, ಶಿವಕರ. ಯಾರು ತಮ್ಮ ಶೋಕವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು ಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಸತ್ಯಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಆ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದ ಮೇಲೆ ಸುಖದಲ್ಲಿ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ.
नारद उवाच
Listening to śāstra with the intention of overcoming grief yields buddhi (clear discernment); that wisdom itself becomes the basis for lasting peace and happiness.
Narada addresses Śukadeva and begins an instruction on right conduct and spiritual understanding, praising śāstra as a peace-giving, auspicious means to remove sorrow.