Shloka 7
Nāmānirukta of Nārāyaṇa (Keśava–Viṣṇu–Vāsudeva) and the Rudra–Nārāyaṇa Unity Theme
तेडनुज्ञातास्तत: सर्वे गुरुणा सत्यवादिना । जम्मु: प्रदक्षिणं कृत्वा व्यासं मूर्न्नाभिवाद्य च,सत्यवादी गुरुकी यह आज्ञा पाकर सभी शिष्योंने उनके चरणोंपर सिर रखकर प्रणाम किया। तत्पश्चात् वे व्यासजीकी प्रदक्षिणा करके वहाँसे चले गये”
te 'nujñātās tataḥ sarve guruṇā satyavādinā | jagmuḥ pradakṣiṇaṃ kṛtvā vyāsaṃ mūrdhnābhivādya ca ||
ಸತ್ಯವಂತನಾದ ಗುರುವು ಅನುಮತಿ ನೀಡಿದ ಬಳಿಕ ಶಿಷ್ಯರೆಲ್ಲರೂ ಅವರ ಪಾದಗಳಲ್ಲಿ ತಲೆಬಾಗಿಸಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು. ನಂತರ ವ್ಯಾಸರನ್ನು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟರು.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic conduct in the guru–śiṣya relationship: one should act only after receiving the teacher’s permission, and one should express gratitude and humility through respectful salutation and pradakṣiṇā—especially toward revered elders like Vyāsa.
After being granted leave by their truth-speaking guru, the disciples bow at his feet, then circumambulate and salute Vyāsa, and finally depart—marking a formal, respectful conclusion to their audience.