Shloka 2
Nārada’s Darśana of Viśvarūpa Nārāyaṇa and the Caturmūrti Doctrine (नारदस्य नारायणदर्शनं चतुर्मूर्तिविचारश्च)
आसन च पुरस्कृत्य रत्नानि विविधानि च । शिरसा चार्घ्यमादाय गुरुपुत्रं समभ्यगात्,भीष्मजी कहते हैं--भारत! तदनन्तर मन्त्रियोंसहित राजा जनक अन्तःपुरकी सम्पूर्ण स्त्रियों और पुरोहितको आगे करके आसन तथा नाना प्रकारके रत्नोंकी भेंट लिये मस्तकपर अर्घ्यपात्र रखकर गुरुपुत्र शुकदेवजीके पास आये
āsanaṃ ca puraskṛtya ratnāni vividhāni ca | śirasā cārghyam ādāya guruputraṃ samabhyagāt |
ಭೀಷ್ಮನು ಹೇಳಿದನು—ಓ ಭಾರತ! ತದನಂತರ ರಾಜ ಜನಕನು ಮಂತ್ರಿಗಳೊಡನೆ, ಅಂತಃಪುರದ ಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನೂ ಕುಟುಂಬಪುರೋಹಿತನನ್ನೂ ಮುಂಚೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಗೌರವಾಸನ ಮತ್ತು ನಾನಾವಿಧ ರತ್ನೋಪಹಾರಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತು, ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಅರ್ಘ್ಯಪಾತ್ರವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಗುರುಪುತ್ರ ಶುಕದೇವನ ಬಳಿಗೆ ಭಕ್ತಿವಿನಯದಿಂದ ಸಮೀಪಿಸಿದನು।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic etiquette: honoring a worthy person—especially one connected to a teacher—through humility, proper reception (āsana), and respectful offerings (arghya, gifts). Royal power is shown as subordinate to learning and spiritual authority.
After a prior development, King Janaka comes with his entourage to meet the guru’s son, bringing a seat of honor, jewels, and an arghya-vessel carried on his head, signaling formal reverence and readiness to receive instruction or offer respect.