Shloka 31
Adhyāya 325: Nārada in Śvetadvīpa—Stotra to the Nirguṇa Mahātman
प्रावेशयत् ततः कक्ष्यां तृतीयां राजवेश्मन: । थोड़ी ही देरमें राजमन्त्री हाथ जोड़े हुए वहाँ पधारे और उन्हें अपने साथ महलकी तीसरी ड्योढ़ीमें ले गये ।।
prāveśayat tataḥ kakṣyāṃ tṛtīyāṃ rājaveśmanaḥ | tatrāntaḥpurasambaddhaṃ mahac caitrarathopamam |
ಭೀಷ್ಮನು ಹೇಳಿದನು—ಆಮೇಲೆ ಮಂತ್ರಿಯು ಅವನನ್ನು ರಾಜಮಹಲದ ಮೂರನೆಯ ಒಳಕೋರ್ಟ್ಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದನು. ಅಲ್ಲಿ ಅಂತಃಪುರಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡಂತೆ, ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಚೈತ್ರರಥ ವನದಂತೆ ಮನೋಹರವಾಗಿ ಕಾಣುವ, ವಿಶಾಲವೂ ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರವೂ ಆದ ಒಂದು ಉದ್ಯಾನವಿತ್ತು. ಜಲಕ್ರೀಡೆಗಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಅನೇಕ ಸುಂದರ ಕೆರೆಗಳು ನಿರ್ಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು; ಪುಷ್ಪಿತ ವೃಕ್ಷಗಳಿಂದ ಆ ರಮಣೀಯ ಉದ್ಯಾನವು ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಉದ್ಯಾನದ ಹೆಸರು ‘ಪ್ರಮದಾವನ’; ಮಂತ್ರಿಯು ಶುಕದೇವನನ್ನು ಅದರೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಪಡಿಸಿದನು.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The passage highlights royal hospitality and the deliberate staging of worldly splendor—palace courts, inner gardens, and pleasure-ponds—often used in epic narratives to contrast external luxury with inner discipline, testing whether a visitor (here, Śukadeva) remains steady in dharma and detachment amid temptations.
A royal minister escorts Śukadeva through the palace into the third inner precinct. Adjacent to the antaḥpura lies a magnificent garden likened to Caitraratha, filled with separate ponds for water-play and blooming trees. The garden is named Pramadāvana, and Śukadeva is led inside.