Shloka 21
Adhyāya 325: Nārada in Śvetadvīpa—Stotra to the Nirguṇa Mahātman
स्फीतांश्व शालियवसै्हंससारससेवितान् । पद्मिनीभिश्व शतश: श्रीमतीभिरलड्कृतान्
sphītāṁś ca śāliyavasaiḥ haṁsasārasasevitān | padminībhiś ca śataśaḥ śrīmatībhir alaṅkṛtān ||
ಭೀಷ್ಮನು ಹೇಳಿದನು—ಆ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಪಕ್ವವಾದ ಅಕ್ಕಿ ಬೆಳೆ ಮತ್ತು ಸಮೃದ್ಧ ಮೇವುಗಿಡಗಳಿಂದ ಹೊಲಗಳು ಹಸಿರಾಗಿ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹಂಸಗಳು ಮತ್ತು ಸಾರಸಗಳು ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದವು; ಕಮಲಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ನೂರಾರು ಸುಂದರ ಸರೋವರಗಳು—ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆ ಮತ್ತು ಸಮೃದ್ಧಿಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿ—ಆ ದೇಶವನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸುತ್ತಿದ್ದವು; ಇದು ಸುಶಾಸಿತ ರಾಜ್ಯದ ಐಶ್ವರ್ಯದ ಶುಭಲಕ್ಷಣವಾಗಿತ್ತು.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse uses natural abundance—ripened crops, thriving water-birds, and lotus-filled lakes—as markers of a well-governed, dharmic realm. Prosperity and beauty in the land are presented as outward signs of order, stability, and righteous administration.
Bhishma is describing the Videha region as exceptionally fertile and beautiful: fields heavy with grain and fodder, and numerous lotus-ponds frequented by swans and cranes. The passage functions as a vivid setting-description highlighting the country’s prosperity.