Shloka 6
अध्याय ३२३ — श्वेतद्वीपगमनम्, यज्ञभाग-विवादः, एकान्तिभक्त्या नारायणदर्शन-नियमः (Śvetadvīpa Journey; Dispute over Sacrificial Share; Rule of Nārāyaṇa-vision through Single-minded Devotion)
पितामह! आप मुझे शुकदेवजीका माहात्म्य, आत्मयोग और विज्ञान यथार्थ रीतिसे क्रमश: बताइये ।। भीष्म उवाच न हायनैर्न पलितैर्न वित्तैर्न च बन्धुभि: । ऋषयश्षक्रिरे धर्म योडनूचान: स नो महान्,भीष्मजीने कहा--राजन्! कोई अधिक वर्षोकी अवस्था हो जानेसे, बाल पक जानेसे, अधिक धन होनेसे तथा भाई-बन्धुओंकी संख्या बढ़ जानेसे भी बड़ा नहीं होता। ऋषियोंने यह नियम बनाया है कि हमलोगोंमेंसे जो वेदोंका प्रवचन कर सकेगा, वही महान् माना जायगा
Bhīṣma uvāca: Na hāyanaiḥ na palitaiḥ na vittaiḥ na ca bandhubhiḥ | Ṛṣayaḥ cakrire dharmaṃ yo ’nūcānaḥ sa no mahān ||
ಭೀಷ್ಮನು ಹೇಳಿದರು—ಕೇವಲ ಹೆಚ್ಚಾದ ವಯಸ್ಸು, ಬಿಳಿಯಾದ ಕೂದಲು, ಸಂಪತ್ತು, ಅಥವಾ ಬಂಧು-ಬಲದಿಂದ ಯಾರೂ ‘ಮಹಾನ್’ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಋಷಿಗಳು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಧರ್ಮದ ಈ ನಿಯಮವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದಾರೆ: ಯಾರು ನಿಜವಾಗಿ ವಿದ್ಯಾವಂತನಾಗಿ ವೇದವನ್ನು ಪಠಿಸಿ ಬೋಧಿಸಬಲ್ಲನೋ, ಅವನೇ ಮಹಾನ್ ಎಂದು ಗಣಿಸಲ್ಪಡಬೇಕು.
भीष्म उवाच