Shloka 12
Śvetadvīpa-varṇana and Śāstra-pravartana (Śānti Parva 322)
अचोटद्यमानानि यथा पुष्पाणि च फलानि च । स्वं काल॑ नातिवर्तन्ते तथा कर्म पुरा कृतम्,जैसे फूल और फल किसीकी प्रेरणाके बिना ही अपने समयपर वृक्षोंमें लग जाते हैं, उसी प्रकार पहलेके किये हुए कर्म भी अपने फलभोगके समयका उल्लंघन नहीं करते हैं
acoṭadyamānāni yathā puṣpāṇi ca phalāni ca | svaṃ kālaṃ nātivartante tathā karma purā kṛtam ||
ಭೀಷ್ಮನು ಹೇಳಿದನು—ಯಾರೂ ಒತ್ತಾಯಿಸದೆ ಇದ್ದರೂ ಮರಗಳಲ್ಲಿ ಹೂವುಗಳು ಮತ್ತು ಹಣ್ಣುಗಳು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಋತುವಿನಲ್ಲಿ ಮೂಡಿ, ತಮ್ಮ ಕಾಲವನ್ನು ಮೀರುವುದಿಲ್ಲ; ಹಾಗೆಯೇ ಹಿಂದೆ ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮವೂ ಫಲ ನೀಡಬೇಕಾದ ನಿಶ್ಚಿತ ಕಾಲವನ್ನು ಮೀರುವುದಿಲ್ಲ. ಯೋಗ್ಯ ಕ್ಷಣ ಬಂದಾಗ ಕರ್ಮಫಲ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತದೆ.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Karma ripens according to its own proper time: past actions inevitably yield results when the conditions and season are ready, just as a tree naturally produces flowers and fruits in due season without external coercion.
In the instruction-heavy Shanti Parva, Bhishma is teaching about dharma and the workings of moral causality. Here he uses a natural analogy—seasonal flowering and fruiting—to explain that the fruition of previously performed actions cannot be hastened or avoided beyond its destined time.