Shloka 8
नारद–शुक संवादः
Impermanence, Svabhāva, and Śuka’s Resolve for Yoga
ततो विददह्ुमानोऊहं प्रविष्टो5म्भस्तदानघ । अविज्ञानादमर्षाच्च भास्करस्य महात्मन:
tato vidadahumāno ’haṁ praviṣṭo ’mbhas tadānagha | avijñānād amarṣāc ca bhāskarasya mahātmanaḥ ||
ನಂತರ, ಹೇ ನಿಷ್ಪಾಪನೇ! ನಾನು ಒಳಗಿನ ದಹನದಿಂದ ದಗ್ಧನಾಗಿ ನೀರಿನೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದೆ. ಮಹಾತ್ಮ ಭಾಸ್ಕರನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಅರಿಯದಿರುವುದು ಮತ್ತು ನನ್ನೊಳಗೆ ಸಹನಶೀಲತೆ ಇಲ್ಲದಿರುವುದು—ಇವುಗಳಿಂದ ಆ ವೇಳೆಗೆ ನಾನು ತೀವ್ರ ದುಃಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದೆ.
याज़्ञवल्क्य उवाच
Educational Q&A
Ignorance of another’s true greatness and the absence of forbearance lead to needless suffering; ethical maturity requires understanding (jñāna) and patience (kṣamā/amarṣa-tyāga).
Yājñavalkya describes a moment of intense distress—feeling as if burning—after which he enters water; he attributes his suffering to not recognizing Bhāskara’s greatness and to his own intolerance.