Shloka 2
नारद–शुक संवादः
Impermanence, Svabhāva, and Śuka’s Resolve for Yoga
याज्ञवल्क्यजी कहते हैं--नरेश्वर! तुमने जो मुझसे अव्यक्तमें स्थित परब्रह्मके विषयमें प्रश्न किया है, वह अत्यन्त गूढ़ है। उसके विषयमें ध्यान देकर सुनो ।।
yājñavalkya uvāca— nareśvara! tvayā mayi avyakte sthite parabrahmaṇi viṣaye yaḥ praśnaḥ kṛtaḥ sa atyanta-gūḍhaḥ. tatra dhyātvā śṛṇu. yathā arṣeṇeha vidhinā caratā vanatena ca, mayā ādityād avāptāni yajāṃṣi, mithilādhipa.
ಯಾಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯನು ಹೇಳಿದರು—ಓ ನರೇಶ್ವರ! ಅವ್ಯಕ್ತದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾದ ಪರಬ್ರಹ್ಮನ ಕುರಿತು ನೀನು ಕೇಳಿದ ಪ್ರಶ್ನೆ ಅತ್ಯಂತ ಗುಹ್ಯವಾದುದು; ಏಕಾಗ್ರವಾಗಿ ಕೇಳು। ಓ ಮಿಥಿಲಾಧಿಪ! ಪೂರ್ವಕಾಲದಲ್ಲಿ ಋಷಿಗಳು ವಿಧಿಸಿದ ಕ್ರಮದಂತೆ ವ್ರತಾಚರಣೆ ಮಾಡುತ್ತ, ವಿನಯದಿಂದ ಶಿರಸನ್ನು ಬಾಗಿಸಿ, ನಾನು ಆದಿತ್ಯದೇವನಿಂದ ಯಜುರ್ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು (ಶುಕ್ಲಯಜುರ್ವೇದ) ಹೇಗೆ ಪಡೆದೆಯೋ, ಆ ಸಮಸ್ತ ಪ್ರಸಂಗವನ್ನು ಕೇಳು।
याज़्ञवल्क्य उवाच
Educational Q&A
Profound knowledge of the Supreme (Parabrahman in the Unmanifest) is not casual information; it requires disciplined inquiry, inner reflection, and humility. The verse frames spiritual knowledge as something approached through dhyāna (focused attention) and earned through ṛṣi-approved practice (ārṣa-vidhi), not mere argument.
Yājñavalkya responds to the king of Mithilā, acknowledging the depth of the king’s metaphysical question. He then introduces a backstory: he will recount how he previously obtained the Yajus (Śukla-Yajurveda) mantras from the Sun-god by observing vows and following prescribed ascetic discipline with humility.