Shloka 28
जनक–सुलभा संवादः
Janaka–Sulabhā Dialogue on Mokṣa and Non-attachment
पुरुषप्रवर! जीवात्मा शुद्ध पुरुषका संग करके विशुद्ध धर्मवाला होता है। किसी ज्ञानी या बुद्धिमानका संग करनेसे बुद्धिमान् होता है। किसी मुक्तसे मिलनेपर उसमें मुक्तके-से ही धर्म या लक्षण प्रकट होते हैं ।। वियोगधर्मिणा चैव विमुक्तात्मा भवत्यथ । विमोक्षिणा विमोक्षश्न समेत्येह तथा भवेत्
Puruṣapravara! jīvātmā śuddha-puruṣa-kā saṅgaṃ kṛtvā viśuddha-dharmavān bhavati. Kaścid jñāninā buddhi-matā vā saṅgena buddhi-mān bhavati. Muktena saha samāgamya tasmin mukta-sadṛśā eva dharmā lakṣaṇāni vā prādurbhavanti. Viyoga-dharmiṇā caiva vimuktātmā bhavaty atha; vimokṣiṇā vimokṣaś ca sametyeha tathā bhavet.
ಓ ಪುರುಷಪ್ರವರಾ! ಶುದ್ಧ ಪುರುಷನ ಸಂಗದಿಂದ ಜೀವಾತ್ಮನ ಧರ್ಮ ವಿಶುದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ. ಜ್ಞಾನಿ ಅಥವಾ ವಿವೇಕಿಯ ಸಹವಾಸದಿಂದ ಅವನು ಬುದ್ಧಿವಂತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಮುಕ್ತನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದಾಗ ಮುಕ್ತಿಯಂತೆಯೇ ಗುಣ-ಲಕ್ಷಣಗಳು ತನ್ನೊಳಗೆ ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತವೆ. ಹಾಗೆಯೇ, ವೈರಾಗ್ಯಸ್ವಭಾವಿಯ ಸಂಗದಿಂದ ಆತ್ಮ ವಿಮುಕ್ತವಾಗುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ವಿಮೋಕ್ಷಕ್ಕೆ ದಾರಿ ತೋರಿಸುವವನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಈ ಜೀವದಲ್ಲಿಯೇ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ.
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
Character and spiritual attainment are shaped by association: keeping company with the pure purifies one’s conduct, with the wise makes one wise, and with the liberated awakens liberative qualities—detachment and release arise through contact with those established in them.
Vasiṣṭha addresses a noble listener and instructs him on ethical-spiritual formation, emphasizing that proximity to exemplary persons (pure, wise, liberated) transmits corresponding dispositions, culminating in detachment and liberation attainable even in this life.