Shloka 12
अव्यक्त–पुरुष–विवेकः (Discrimination of Avyakta/Prakṛti and Puruṣa) — Yājñavalkya’s Anvīkṣikī to Viśvāvasu
तैश्वात्मा सततं ज्ञेय इत्येवमनुशुश्रुम । व्रतं हुहीनमनसो नान्यथेति विनिश्चय:
taiś cātmā satataṁ jñeya ity evam anuśuśruma | vrataṁ hīna-manaso nānyatheti viniścayaḥ ||
ವಸಿಷ್ಠನು ಹೇಳಿದನು—ಈ ರೀತಿಯ ನಿಯಮಬದ್ಧ ಅಭ್ಯಾಸದಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ಸದಾ ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಯೋಗ್ಯನಾಗುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ನಾವು ಗುರುಗಳ ಮುಖದಿಂದ ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ. ಈ ವ್ರತವು ನಿರಂತರ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಸಂಗ್ರಹಿತವಾಗಿರುವ ಯೋಗಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಯೋಗ್ಯ; ಅಂತರಮುಖತೆ ಕೊರತೆಯಾಗಿ ಬಹಿರ್ಮುಖವಾಗಿರುವ ಮನಸ್ಸಿನವನಿಗೆ ಅಲ್ಲ. ಇದು ದೃಢ ನಿಶ್ಚಯವೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
True knowledge of the Self is presented as the fruit of disciplined yogic observance, but only for one whose mind is inwardly collected and steady in contemplation; outward-turned or undisciplined minds are said to be unfit for this vow.
Vasiṣṭha is instructing his listener by appealing to received tradition: he reports what has been heard from revered teachers and then states a firm conclusion about who is qualified to undertake the observance that leads to knowledge of the Supreme Self.