Shloka 37
अव्यक्तकालमान-निर्णयः
Measures of Time from the Unmanifest; Creation, Elements, and the Primacy of Mind
न वै देवा हीनसत्त्वेन तोष्या: सर्वाशिना दुष्कृतकर्मणा वा । सत्यव्रता ये तु नरा: कृतज्ञा धर्मे रतास्तै: सह सम्भजन्ते,सत्त्वमुणसे रहित और सब कुछ भक्षण करनेवाले पापाचारी मनुष्य देवताओं को संतुष्ट नहीं कर सकते। जो मनुष्य नियमपूर्वक सत्य बोलनेवाले, कृतज्ञ और धर्मपरायण हैं, उन्हींके साथ देवता स्नेह-सम्बन्ध स्थापित करते हैं
na vai devā hīna-sattvena toṣyāḥ sarvāśinā duṣkṛta-karmaṇā vā | satya-vratā ye tu narāḥ kṛtajñā dharme ratās taiḥ saha sambhajante ||
ಹೀನಸತ್ತ್ವದವನು, ವಿವೇಕವಿಲ್ಲದೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಭಕ್ಷಿಸುವವನು, ದುಷ್ಕೃತ್ಯಗಳಿಂದ ಬದುಕುವವನು—ಇವರಿಂದ ದೇವರುಗಳು ತೃಪ್ತರಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಸತ್ಯವ್ರತಿಗಳು, ಕೃತಜ್ಞರು, ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ರತರಾದ ಮಾನವರೊಂದಿಗೆ ದೇವರುಗಳು ಸ್ನೇಹಬಂಧವನ್ನು ಕಟ್ಟುತ್ತಾರೆ.
हंस उवाच
Educational Q&A
Divine favor is not won by mere appetite, power, or outward acts when one lacks virtue; it comes through inner moral quality—truthfulness, gratitude, and steadfast commitment to dharma.
Hamsa (the swan-sage) instructs the listener that the gods do not align themselves with morally degraded, indiscriminate, or sinful people; instead, they associate with those who live by truth, gratitude, and righteous conduct.