Shloka 22
अव्यक्त–प्रकृति–इन्द्रियविचारः
The Unmanifest, Prakṛtis, and the Sense-Complex
मन: प्रणयते$5त्मानं स एनमभियुञ्जति । युक्तो यदा स भवति तदा त॑ पश्यते परम्
manaḥ praṇayate ’tmānaṃ sa enam abhiyuñjati | yukto yadā sa bhavati tadā taṃ paśyate param ||
ಮನಸ್ಸು ಆತ್ಮವನ್ನು (ವಿಷಯಗಳ ಕಡೆಗೆ) ಕರೆದೊಯ್ದು ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸುತ್ತದೆ. ಯೋಗಿ ಅದೇ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಯುಕ್ತವಾಗಿಸಿ—ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗುವಂತೆ—ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದಾಗ, ಅವನು ಆ ಪರಮ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ದರ್ಶನಮಾಡುತ್ತಾನೆ.
पराशर उवाच
Educational Q&A
The mind is the agent that either entangles the self in outward engagement or, when disciplined and made yoga-yukta (steadily absorbed), becomes the means by which one directly realizes the Supreme.
In a didactic passage of the Śānti Parva, Parāśara instructs about inner practice: he describes the mind’s tendency to pull the self into involvement, and then states the yogic reversal—yoking the mind in the Self—culminating in the vision/realization of the Supreme.