Shloka 146
Śoka-śamana: Kṛṣṇa’s Consolation and Nārada’s Exempla to Sṛñjaya
Chapter 29
अविमुक्ता मरिष्यामस्तत्र का परिदेवना । 'सृंजय! मैं
avimuktā mariṣyāmas tatra kā paridevanā |
ವಾಯು ಹೇಳಿದರು—ನಾವು ಸುಖದುಃಖಗಳ ಬಂಧನಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿಲ್ಲ; ಒಂದು ದಿನ ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ಮರಣವನ್ನು ಹೊಂದಲೇಬೇಕು. ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಅಳಲಿಗೆ ಏನು ಕಾರಣ? ಸೃಂಜಯನು ಹೇಳಿದರು—ಓ ನಾರದ! ಪುಣ್ಯಸುಗಂಧದ ಹಾರವಂತೆ, ವಿಚಿತ್ರಾರ್ಥಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ನಿಮ್ಮ ವಾಣಿಯನ್ನು ನಾನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಪುಣ್ಯಕೃತ್ಯಶೀಲರಾದ, ಮಹಾತ್ಮರಾದ, ಕೀರ್ತಿಯುತ ರಾಜರ್ಷಿಗಳ ಚರಿತ್ರಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತವಾದ ನಿಮ್ಮ ಈ ವಚನವು ಎಲ್ಲ ಶೋಕಗಳನ್ನೂ ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
Since all beings remain bound by worldly dualities (pleasure and pain) and are inevitably subject to death, grief cannot change the truth of impermanence; one should cultivate composure and discernment instead of lamentation.
Vāyudeva delivers a concise philosophical admonition that confronts the inevitability of death and questions the usefulness of mourning, functioning as counsel meant to steady the listener’s mind and reduce sorrow.