Shloka 15
Adhyāya 287 — Janaka’s Inquiry on Śreyas, Abhayadāna, and Asaṅga
Non-attachment
यत् तु निश्रेयसं सम्यक् तच्चैवासंशयात्मकम्
yat tu niśreyasaṃ samyak tac caivāsaṃśayātmakam | suhṛdām anugrahaḥ śatrubhāva-dhāriṇāṃ duṣṭānāṃ daṇḍanaṃ tathā dharmārtha-kāma-saṃgrahaś ca—idaṃ manīṣiṇaḥ śreya ity āhuḥ ||
ಯಾವುದು ನಿಜವಾಗಿ ಪರಮ ಹಿತಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುವುದೋ, ಅದು ಸರಿಯಾಗಿ ತಿಳಿದಾಗ ಸ್ವಭಾವತಃ ಸಂಶಯರಹಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಸುಹೃದರಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹ ತೋರಿಸುವುದು, ಶತ್ರುಭಾವ ಹೊಂದಿದ ದುಷ್ಟರಿಗೆ ದಂಡ ವಿಧಿಸುವುದು, ಹಾಗೆಯೇ ಧರ್ಮ, ಅರ್ಥ, ಕಾಮ—ಈ ತ್ರಿವರ್ಗವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುವುದು—ಇದನ್ನೇ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ‘ಶ್ರೇಯಸ್ಸು’ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.
नारद उवाच
Educational Q&A
True welfare (niśreyasa/śreyas) is not uncertain or speculative; it is recognized by clear ethical duties: support the well-disposed, restrain and punish the malicious who act from enmity, and responsibly secure dharma, artha, and kāma in a balanced way.
In Śānti Parva’s instruction on righteous governance and conduct, Nārada states criteria for what counts as genuine ‘good’: benevolence toward allies and well-wishers, firm punishment of hostile wrongdoers, and the orderly pursuit of the three human aims (dharma, artha, kāma).