Shloka 58
Aśmagīta: Janaka’s Inquiry on Loss, Kāla, and the Limits of Control (अश्मगीता)
इत्येवमाज्ञाय विदेहराजो वाक््यं समग्रं परिपूर्णहेतु: । अश्मानमामन्त्रय विशुद्धबुद्धि- ययौ गृहं स्वं प्रति शान्तशोक:,निर्मल बुद्धिवाले विदेहहाज जनक अश्माका यह युक्तिपूर्ण सम्पूर्ण उपदेश सुनकर शोकरहित हो गये और उनकी आज्ञा ले अपने घरको लौट गये
ity evam ājñāya videharājo vākyam samagraṃ paripūrṇahetuḥ | aśmānam āmantrya viśuddhabuddhir yayau gṛhaṃ svaṃ prati śāntaśokaḥ ||
ಹೀಗೆ ಯುಕ್ತಿಯುಕ್ತವಾಗಿಯೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿಯೂ ಇರುವ ವಚನವನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡ ವಿದೇಹರಾಜ ಜನಕನ ಬುದ್ಧಿ ನಿರ್ಮಲವಾಯಿತು; ಅವನು ಶೋಕಮುಕ್ತನಾದನು. ಅಶ್ಮಕನನ್ನು ವಂದಿಸಿ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು, ಉಪದೇಶದಿಂದ ದುಃಖ ಶಮನಗೊಂಡವನಾಗಿ, ತನ್ನ ಗೃಹಕ್ಕೆ ಮರಳಿದನು.
जनक उवाच
Educational Q&A
A well-reasoned instruction, when truly understood, purifies the intellect and pacifies grief; wisdom is shown not merely in hearing but in internalizing the rationale (hetu) and becoming śāntaśoka—free from sorrow.
Janaka, king of Videha, comprehends Aśmaka’s complete and reasoned discourse, becomes clear-minded and sorrowless, formally takes leave of Aśmaka, and returns to his own home.