Shloka 46
Aśmagīta: Janaka’s Inquiry on Loss, Kāla, and the Limits of Control (अश्मगीता)
केवल आयुर्वेदका अध्ययन करनेवाले बहुत-से वैद्य भी परिवारसहित रोगोंके शिकार हुए देखे जाते हैं ।। ते पिबन्त: कषायांश्र सर्पीषि विविधानि च । न मृत्युमतिवर्तन्ते वेलामिव महोदधि:
te pibantaḥ kaṣāyān sarpīṃṣi vividhāni ca | na mṛtyum ativartante velām iva mahodadhiḥ ||
ಜನಕನು ಹೇಳಿದನು—ಕೇವಲ ಆಯುರ್ವೇದವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದ ಅನೇಕ ವೈದ್ಯರು ಕುಟುಂಬಸಹಿತ ರೋಗಗಳಿಗೆ ಬಲಿಯಾಗಿರುವುದು ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಅವರು ಕಷಾಯಗಳನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಾ, ವಿವಿಧ ವಿಧದ ತುಪ್ಪದ ಔಷಧಗಳನ್ನು ಸೇವಿಸಿದರೂ, ಮರಣವನ್ನು ಮೀರಿ ಹೋಗಲಾರರು—ಮಹಾಸಾಗರ ತನ್ನ ಕರೆಯನ್ನು ದಾಟದಂತೆ.
जनक उवाच
Educational Q&A
Worldly expertise and remedies, though valuable, cannot ultimately conquer mortality; therefore one should not rely on technical knowledge alone for ultimate security, but turn toward higher wisdom and inner discipline.
King Janaka illustrates a philosophical point with a concrete example: even learned physicians using medicines (decoctions and ghee-preparations) still succumb to disease and death, just as the ocean remains bounded by its shore.