Shloka 8
Śreyas-nirdeśa (Discerning the Superior Good): Nārada–Gālava Saṃvāda
पितोवाच कथमभ्याहतो लोक: केन वा परिवारित: । अमोघा: का: पतन्तीह कि नु भीषयसीव माम्,पिता बोले--पुत्र! तुम मुझे डरानेकी चेष्टा क्यों करते हो? भला, यह लोक कैसे ताड़ित होता है अथवा किसने इसे घेर रखा है? और यहाँ कौन-सी अमोघ वस्तुएँ हमपर टूटी पड़ती हैं?
pitovāca katham abhyāhato lokaḥ kena vā parivāritaḥ | amoghāḥ kāḥ patantīha kiṃ nu bhīṣayasi iva mām ||
ತಂದೆ ಹೇಳಿದರು—ಮಗನೇ! ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಭಯಪಡಿಸಲು ಯಾಕೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತೀಯ? ಹೇಳು, ಈ ಲೋಕವು ಹೇಗೆ ಹೊಡೆತಕ್ಕೊಳಗಾಗಿದೆ, ಅಥವಾ ಯಾರು ಇದನ್ನು ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದಲೂ ಸುತ್ತುವರಿದಿದ್ದಾರೆ? ಇಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಬೀಳುವ ಅಮೋಘ ಶಕ್ತಿಗಳು ಯಾವುವು?
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse frames a philosophical inquiry: instead of yielding to fear, one should identify what truly assails and constrains human life—those inevitable, “unfailing” forces (such as time, death, karma, and suffering) that operate in the world.
In Bhishma’s narration, a father responds to his son’s alarming words. He challenges the son to explain what threatens the world and what unavoidable powers ‘fall upon’ beings, questioning the attempt to frighten him and steering the exchange toward reasoned explanation.