Shloka 22
Adhyāya 272: Vṛtrasya Dharmiṣṭhatā, Indrasya Mohaḥ, Vasiṣṭha-upadeśaḥ
Vṛtra’s dharmic stature; Indra’s disorientation; Vasiṣṭha’s counsel
शनैन्विंदमादत्ते पापं कर्म जहाति च । धर्मात्मा चैव भवति मोक्ष च लभते परम्,सम्पूर्ण लोकोंको नाशवान् समझकर वह सर्वस्वका मनसे त्याग कर देनेका यत्न करता है। तदनन्तर वह अयोग्य उपायसे नहीं किंतु योग्य उपायसे मोक्षके लिये यत्नशील हो जाता है। इस प्रकार धीरे-धीरे मनुष्यको वैराग्यकी प्राप्ति होनेपर वह पापकर्म तो छोड़ देता है और धर्मात्मा बन जाता है। तत्पश्चात् परम मोक्षको प्राप्त कर लेता है
śanaiḥ nirvindam ādatte pāpaṃ karma jahāti ca | dharmātmā caiva bhavati mokṣaṃ ca labhate param ||
ಭೀಷ್ಮನು ಹೇಳಿದನು—ಮಾನವನು ಕ್ರಮೇಣ ನಿರ್ವೇದ (ವೈರಾಗ್ಯ)ವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅದು ಹೆಚ್ಚಾದಂತೆ ಪಾಪಕರ್ಮಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಧರ್ಮಾತ್ಮನಾಗುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ಅಯೋಗ್ಯ ಅಥವಾ ವಕ್ರ ಮಾರ್ಗಗಳಿಂದಲ್ಲ, ಯೋಗ್ಯ ಮಾರ್ಗಗಳಿಂದ ಮೋಕ್ಷಕ್ಕಾಗಿ ಯತ್ನಿಸಿ, ಕೊನೆಗೆ ಪರಮ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
भीष्म उवाच