Shloka 10
Adhyāya 272: Vṛtrasya Dharmiṣṭhatā, Indrasya Mohaḥ, Vasiṣṭha-upadeśaḥ
Vṛtra’s dharmic stature; Indra’s disorientation; Vasiṣṭha’s counsel
पापं चिन्तयते चैव प्रत्रवीति करोति च । उसका राग और मोहजनित तीन प्रकारका अधर्म बढ़ता है। वह मनसे पापकी ही बात सोचता है, वाणीसे पाप ही बोलता है और क्रियाद्वारा पाप ही करता है ।।
pāpaṃ cintayate caiva prabravīti karoti ca | tasya adharmapravṛttasya doṣān paśyanti sādhavaḥ ||
ಅವನು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಪಾಪವನ್ನೇ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾನೆ, ಮಾತಿನಿಂದ ಪಾಪವನ್ನೇ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ, ಕೃತ್ಯದಿಂದ ಪಾಪವನ್ನೇ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಅಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದವನ ದೋಷಗಳನ್ನು ಸಜ್ಜನರು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ಅವನಂತೆಯೇ ಪಾಪಸ್ವಭಾವದವರು ಮಾತ್ರ ಅವನೊಂದಿಗೆ ಸ್ನೇಹ ಬೆಳೆಸುತ್ತಾರೆ. ಅಂಥವನು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿಯೇ ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ—ಹಾಗಾದರೆ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಪಡೆಯುವನು?
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Wrongdoing grows when it occupies all three channels—mind (thought), speech (words), and body (deeds). The virtuous can detect such moral decline, while like-minded sinners form companionship; and a life rooted in adharma cannot yield happiness here or hereafter.
In the Śānti Parva’s instruction on righteous living, Bhīṣma advises Yudhiṣṭhira by describing the behavioral pattern of an unrighteous person and the social and karmic consequences that follow—loss of true esteem, association with the corrupt, and absence of well-being.