Shloka 40
परिव्राजक-आचारः (Conduct of the Wandering Renunciant) — Mahābhārata, Śānti-parva 269
पन्थानो ब्रह्मणस्त्वेते एतै: प्राप्नोति यत्परम् तद् विद्वाननुबुद्धयेत मनसा कर्मनिश्चयम्
panthāno brahmaṇas tv ete etaiḥ prāpnoti yat param | tad vidvān anubuddhyeta manasā karma-niścayam ||
ಕಪಿಲನು ಹೇಳಿದನು—ಇವೇ ಬ್ರಹ್ಮಪ್ರಾಪ್ತಿಗೆ ದಾರಿಗಳು; ಇವುಗಳಿಂದಲೇ ಪುರುಷನು ಪರಮಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಜ್ಞಾನಿಯು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಕರ್ಮದ ನಿಜವಾದ ನಿರ್ಣಯವನ್ನೂ ಅದರ ಫಲದ ಯಥಾರ್ಥ ಪರಿಣಾಮವನ್ನೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ವಿವೇಚಿಸಬೇಕು. ಸಮಸ್ತ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಮೇಲೆ ದಯೆ, ಕ್ಷಮೆ, ಶಾಂತಿ, ಅಹಿಂಸೆ, ಸತ್ಯ, ಸರಳತೆ, ಅದ್ರೋಹ, ನಿರಭಿಮಾನತೆ, ಲಜ್ಜೆ, ತಿತಿಕ್ಷೆ ಮತ್ತು ಶಮ—ಇವೇ ಪರಬ್ರಹ್ಮ-ಪರಮಾತ್ಮ ಪ್ರಾಪ್ತಿಯ ಮಾರ್ಗಗಳು.
कपिल उवाच
Educational Q&A
Ethical virtues are presented as concrete ‘paths’ to realizing Brahman; the wise should mentally discern the true nature and outcome of actions, aligning conduct with compassion, non-violence, truth, humility, forbearance, and self-restraint.
In the Shanti Parva’s instructional setting, Kapila is speaking as a teacher of liberation, summarizing the means to attain the Supreme and urging reflective discernment (manasā) about action (karma) and its decisive import (niścaya).